เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู
 

 
 
 

นั่นเป็นช่วงหัวค่ำคืนหนึ่งที่ทุกคนในกลุ่มอยู่กันพร้อมหน้ายกเว้นโนริ  อยู่ๆสาวๆในกลุ่มก็เกิดอย่างทำเค้กขึ้นมากะทันหัน แน่นอนว่า ผมไม่มีทางปฏิเสธฝีมือของพวกเธอได้หรอกครับ ขณะที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเพลินๆอยู่ในห้องนั่งเล่น เสียงโครมครามก็ดังขึ้นมาจากทางครัว  ตามมาด้วยเสียงโวยวายของเรย์และเสียงโอดครวญของยูมิ

ไอซิ่งหกหมด  นั่นคือคำตอบที่ผมได้หลังจากที่ความวุ่นวายสงบลง  ไอผู้ใจดีเสนอตัวออกไปซื้อให้โดยมีคากามิจังตามไปด้วย แต่แน่นอน ผมไม่อาจให้สาวๆที่น่ารักออกไปเดินข้างนอกกลางค่ำกลางคืนกันตามลำพังหรอกครับ ผมอาสาขอตามไปด้วยทันที  และคำตอบที่ผมได้จากคากามิ ก็คือ...

“อาโอกิซัง อันตรายกว่าพวกคนร้ายข้างนอกเสียอีกค่ะ กรุณาอย่าตามไปสร้างความรำคาญเลยค่ะ”

น้ำตาจะไหล...ผมทำอะไรผิด...แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เรื่องที่จะให้สาวน้อยน่ารักออกไปเดินมืดๆค่ำๆกันเองผมก็ยอมไม่ได้อยู่ดี ผมตื๊ออย่างก็ไม่มีทีท่าว่าคากามิจะยอม  ผมจึง...แกล้งยอมแพ้...

 

บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบกว่าปกติ อุณหภูมิที่หนาวยะเยือก ทำให้ผมกระชับคาร์ดิแกนสีเทาเล็กน้อย ขยับแว่นตาที่สวมขึ้นมาอำพรางใบหน้าเล็กน้อย ขณะลอบมองแผ่นหลังของไอและคากามิจากหลังเสาไฟ  ครับ...ตอนนี้ผมกำลังสะกดรอยตามทั้งสองคนอยู่

คากามิดูเหมือนจะเร่งฝีเท้าขึ้น หรือว่า เธอจะรู้ตัวแล้ว...เป็นไปไม่ได้หรอกน่า ผมค่อนข้างมันใจความสามารถในการสโตรก...เอ่อ ผมหมายถึงสะกดรอยพอตัวเลยนะ ผมไล่ตามไปด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบเยี่ยงนินจา  แนบร่างติดกำกำแพงบ้าน เมื่อไอทำท่าเหมือจะหันมา...แต่เธอก็ไม่ได้หัน   ผมถอนหายใจๆเบาๆ 

ซุปเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆซึ่งเป็นจุดหมายอยู่ไม่ไกลแล้ว ก่อนที่ผมจะเริ่มก้าวออกไป  แมวสีเทาเข้มขนฟูตัวอ้วนก็เข้ามาไซร้ที่ขาของผม  ผมละสายตาจากภาพแผ่นหลังของสองสาว และเอ็ดแมวตัวนั้นเบาๆ  “ไม่ใช่ตอนนี้ครับ โยรุ”

โยรุ คือแมวจรจัดตัวเมีย ที่ผมบังเอิญเจอเข้า จึงแวะมาให้อาหารอยู่บ่อยครั้ง

ผมหันกลับไปมองสองสาวอีกครั้ง หายไปไหนแล้วล่ะ ผมมองลอดเข้าไปในร้านก็ไม่เห็นวีแววของสองคนนั้นเลย  คนที่ยืนอยู่หน้าร้านมีเพียงป้าแก่ๆหุ่นท้วมคนหนึ่ง  ผมถลาเข้าไปถามทันที

“ขอโทษนะครับ คือว่า พอจะเห็นผู้หญิงสองคนผ่านมาแถวนี้หรือเปล่าครับ”

ป้าคนนั้นส่ายหน้าให้แล้วทำหน้างงๆตอบผม  ให้ตายสิ  ผมคลาดกับพวกเธอจนได้ ผมผงกหัวให้กับป้าคนนั้นน้อยๆ แล้วหมุนตัวไปในทิศทางตรงกันข้าม

สวนสาธารณะที่คุ้นตาได้รับความสว่างจากเสาไฟที่ตั้งอยู่ไม่กี่ต้น  เงาของใครคนหนึ่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ยาวตัวหนึ่ง มืดขนาดนี้แล้ว มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้นะ ผมคิดอย่างสงสัย ก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้เพื่อสำรวจร่างนั้น

เด็กสาวผิวขาวคนหนึ่ง นั่งหน้าเศร้าอยู่ตรงนั้น ผมสีน้ำตาลเข้มปล่อยยาวสยาย และดวงตาสีส้มดูน่าดึงดูดนั่นทำให้ผมไม่อาจจะยืนเฉยได้อีกต่อไป

“นี่ คุณน่ะ” ผมส่งเสียงทักไป ด้วยรอยยิ้ม  เธอหันมามองผมอย่างงงๆ

"สวัสดีครับ ดูเหมือนว่าคุณจะต้องการความช่วยเหลือนะ" เธอไม่ตอบ...หัวคิ้วเธอขมวดมุ่น  ท่าทางเหมือน...จะไม่เข้าใจ

และยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร เสียงของคากามิก็ดังขึ้นด้านหลังผม

 

“"อาโอกิซัง คุณทำอะไรอยู่น่ะ อ๊ะ คนนั้นใครน่ะ?"

 

 Chapter 01 No. 05 :: Aoki Kazuki -  part 2

 

******************************************

edit @ 16 Feb 2014 19:51:42 by ~SeeFaH~