[Phlox...Soul of Us ] Wait for...

 

เกลียดเหลือเกินการที่ตัวฉันเอง นั้นยังแสนอ่อนแอ

เมื่อในยาม ที่มีรอยยิ้มของเธอแทรกซึมเข้ามา

กลับทำให้ที่ตรงแผ่นหลัง  เราสั่นเทาเพียงแผ่วเบาเหมือนดั่ง

เพียงแค่มองนั้น ตัวฉันก็ยังไม่กล้าจะทำ

แบบนั้น ได้เลย ซักที

 

ได้ยินเสียงลมพัดตรงหน้าต่างบานนั้น  ค่ำคืนนี้ที่ฉันนั้นยังคงข่มตาไว้

ก่อกวนใจของฉัน  เสียงดังรำคาญเหลือเกิน  หัวใจก็คงอยากจะตะโกนเป็นถ้อยคำ

แต่พอได้ลองนึกดูดีๆถึงตัวเธอ แม้เราอยากขยับรอยยิ้มดู ซักเท่าไร

จมูกกลับดูเหมือนจะแสบ ขึ้นจนเหมือนจะเจ็บ และปวดขึ้นมานิดนึง

เคยลองตั้งใจ จะไม่ร้องไห้อีกต่อไป

 

เจ็บหัวใจการที่ตัวฉันเอง  นั้นยังแสนขี้แย

อกตัวเรา  ที่มีรอยยิ้มของเธอทิ่มแทงเข้ามา

แต่ว่าแม้เวลาแบบนี้  ที่ตัวเธอยังคงจะยิ้มอยู่

ดูเหมือนเธอนั้น ใจดี และเธอ เข้มแข็งจริงๆ 

ที่ฉัน นั้นคง ไม่เคย..

 

 

ท่ามกลางฝนโปรยและเทไม่หยุดลงนั้น  หมู่ดอกไม้ที่พัดและปลิวไปอย่างสิ้นหวัง

เมื่อยามกาลนั้นผัน ฤดูก็ยังต้องเปลี่ยน  รับรู้น้ำตาอุ่นที่รินหลั่งแลอาบลงยังแก้มเรา

เมื่อเงยขึ้นมองฟ้าครามไกลไกล  ฉันจึงคำนึง  ถึงเธอขึ้นมา อยากจะพบเธอในตอนนี้

แค่ออกตัวไปเพื่อเจอเธอ ด้วยลมหายใจแผ่ว ก็ตัวเราตอนนี้มัน

ไม่ได้แกร่ง ไม่เข้มแข็งอะไรซักนิด

 

 

เจ็บหัวใจการที่ตัวฉันเอง  นั้นยังแสนขี้แย

แต่ยังมี สิ่งหนึ่งที่ฉัน ต้องการให้ตัวเธอเองได้รู้มัน

โปรดเถอะนะ มองมาตรงนี้  จ้องมองตัวเราเองให้ดี

ด้วยสายตาอัน อ่อนโยนเข้มแข็ง ที่เธอมองมาทุกที

จะตอบรับมันดูซักที

 

เมื่อตัวฉันเองจำเบือนสายตาจนคลาดไป  หลงลืมทิ้งสิ่งที่มันแสนสำคัญของเราไป

เพราะเธอสอน  ให้ฉันเรียนรู้  อย่างช้าๆ ให้ได้เข้าใจ

ว่ามันต้อง เป็นไปแบบนั้นจริงๆล่ะนะ

 

เกลียดเหลือเกินการที่ตัวฉันเอง นั้นยังแสนอ่อนแอ

แต่ตัวเรา อยากจะเข้มแข็งขึ้นไป กว่าเดิม ยิ่งๆขึ้นไป

ปรารถนาจะเป็นซักคน ที่เข้มแข็งและปกป้องเธอ

ซักวันเรานั้นจะเป็นได้

ก็เพราะงั้น  โปรดเถิดนะ  ช่วยรอซักหน่อย

 

 

 

edit @ 18 Dec 2011 01:23:23 by ~SeeFaH~

edit @ 18 Dec 2011 11:28:30 by ~SeeFaH~